Donderdag 6 februari 2025

6 februari 2025 - Pallíni, Griekenland

Als je een mooi verhaal wilt schrijven dan waren de afgelopen twee dagen daar eigenlijk niet zo geschikt voor. Als ik kijk naar het werk wat ik gedaan heb. Kleding sorteren. Had ik dat al niet eerder gedaan? Klopt helemaal. Dat is een oneindige taak lijkt het wel. Iedere dag zijn er nieuwe dozen met kleding. En alles moet gesorteerd en genoteerd worden. Saai? Een beetje wel. Maar ook door dit werk te doen kan ik mensen helpen. En dat is de reden waarom ik in Athene ben. Handen en voeten geven aan mijn geloof 🙏🏻

1000020141

Het was trouwens niet alleen maar kleding sorteren vandaag. De eerste taak van vanochtend was 60 tassen (voedselpakketten) klaarzetten. Die pakketten worden morgen weggebracht. Ze gaan naar een kamp van Sinti of Roma, daar ben ik nog niet achter. Hier hebben ze het over een Gypsy kamp, maar in Nederland zijn we niet meer gewend om 'zigeuners' te zeggen 😬 Misschien dat ik morgen meer weet. De mensen leven niet (zoals ik gezien heb op de foto's van 'Drivers for Hope' van afgelopen november) op een vuilnisbelt, maar heel veel beter dan hun 'familie' in Oekraïne hebben ze het niet. 60 pakketten dus. Daarin een zak pasta, een pak bloem, een pak suiker, een pakje passata (soort gezeefde tomaten), een blik bonen, een pak zout, een zakje rijst en een chocoladeletter! Echt waar, er was twee weken geleden een pallet met chocoladeletters binnengekomen. Met een Hollandse Sinterklaas erop 😄 Sinterklaas is hier geloof ik niet zo bekend maar chocola is chocola 😉

Morgen dus de pakketten uitdelen. Samen met Steven, Thom en Carla (langetermijn vrijwilliger). En met Neil. Hij is de oprichter van een organisatie waarvan ik de naam even niet meer weet 😬 Het heeft lang geduurd voordat hij erin slaagde om echt contact te maken met de mensen in het kamp. Vandaag werd al gezegd dat niet iedereen de hulp zal willen aannemen, het zijn trotse mensen met een heel eigen cultuur en eigen regels en wetten. Dat is een deel van het probleem: daardoor plaatsen ze zichzelf buiten de samenleving. Maar daardoor worden ze aan de andere kant door de samenleving buitengesloten. Kom je van het kamp, dan kom je bijna automatisch in de criminaliteit terecht want je wordt nergens aangenomen, kunt bijna niet op een legale manier je brood verdienen. Ingewikkeld vind ik dat. Morgen hoop ik van Neil meer te weten te komen. 

Hands and feet

Foto’s