Donderdag 8 januari 2026

Alweer zo'n n nacht met veel wind. Opnieuw de rammelende balkondeuren, in de woonkamer en in de slaapkamer 😞 De regen is gelukkig gestopt, dat is positief. Tenminste, het sputtert een beetje als ik voor de laatste keer naar het pakhuis loop. Extra vroeg, want zelfs op de laatste dag is er een training: safeguarding. Heel in het kort: wat is correct en juist gedrag tegenover de mensen die we ontmoeten? Zijn we ons bewust van onze voor(oor)delen? Hoe gaan we daarmee om? Goed om daar opnieuw bij stil te staan.

Laatste dag, raar hoor. Het is ondertussen zo gewoon om die ochtendwandeling te maken. Meeting, briefing, rit naar Zervou en dan aan de slag. Vandaag echt voor het laatst. Ik moest mezelf indelen voor deze week, dus ik heb Laundry duty,wat anders? 😉 Het regent ondertussen, zal ik alvast m'n regenbroek aantrekken? Nee, dat kan prima als we (bijna) bij Zervou zijn. Had ik het maar gedaan! Halverwege ligt er een enorme tak op de weg. De auto van Grace staat er net vóór 😬 We proberen, 6 vrouwen sterk, de tak van de weg te duwen. Dat lukt niet. Er stoppen nog 2 auto's, daarin mannelijke bestuurders. Nu lukt het in ieder geval om de tak zó te verplaatsen dat het verkeer er langs kan. Iedereen springt gauw weer in de auto, het regent te hard om een gesprek aan te gaan. Grace geeft alleen aan dat ze nog net kon stoppen, ze zag de tak naar beneden komen. Hoe vaak heb ik die rit gemaakt de afgelopen weken? En zomaar ineens weet je weer: ik heb Bescherming nodig, dank U voor Uw zorg Heer 🙏🏻

Het heeft nu weinig zin om m'n regenbroek aan te trekken, m'n spijkerbroek is al behoorlijk nat geworden 😏  Aangekomen bij de lunch container geeft Amber aan dat wie dat wil droge kleding mag pakken van Free Shop. Volgende keer gewassen inleveren, dan is het ok. Dat laat ik me geen 2x zeggen, ik wil heel graag een droge broek en droge sokken! Ik heb gisterochtend zelf de stapels broeken opgeruimd, daar zaten wel 1 of 2 exemplaren bij die mij passen. Sokken zijn er vast ook 😉 Inderdaad, de broek die ik in gedachten had past. Hup, omkleden en nu wel de regenbroek aantrekken. Heb ik m toch niet voor niets meegenomen.

Als het regent is de animo om de was te laten doen een stuk minder heb ik gemerkt. Logisch, wie heeft er wel zin om door de stromende regen te lopen? Thuis, in je container, is het moeilijk om de boel droog te houden/krijgen. Dus ik begrijp het helemaal maar voor de planning is het niet handig.

Ik werk vandaag met Jadon (USA). Hij is hier samen met z'n nicht Daria (ook USA). Ook Hannah (uit Duitsland) is vandaag voor het eerst een hele dag in Zervou. Mooi, die extra handen, die komen goed van pas. Wat ook fijn is: er is eindelijk een bout gekomen die ervoor zorgt dat het karretje voor de was niet uit elkaar valt! Ik had niet gedacht dat het zou gebeuren voordat ik zou vertrekken, wèl dus. Dat maakt me blij, ondanks de regen ☺️

Het rooster is niet volgepland, dus de eerste bewoner die zich meldt heeft redelijk geluk: ik heb 2 machines beschikbaar. Al had hij waarschijnlijk liever gezien dat hij er 3 kon gebruiken. Helaas, dit is echt de limiet. Via Google Translate probeer ik duidelijk te maken dat de rest vd kleding 3 dagen in een afgesloten vuilniszak moet zitten (op die manier gaan de schurftmijten ook dood), anders heeft het geen zin om de andere kledingstukken te wassen. Even later verschijnen er 2 bewoners, 1 mét en 1 zonder ticket. 1 kan ik wel, de andere kan ik niet helpen helaas 😏 

Wat ben ik blij met mijn regenkleding: ook als we vertrekken naar B Zone regent het nog steeds, even hard als toen we aankwamen. Ik mag helemaal niet klagen: ik heb sowieso de regenkleding en ik hoef ook niet in de rij te staan voor m'n voedsel. Waar ging het vanochtend ook al weer over? Iets over de voordelen van het Noord Europeaan zijn? Precies, niet zeuren. Vandaag wordt de lunch container uitgemest, daarom hebben we de matten en dekens die daar gebruikt worden meegekregen om te wassen. Dat is genoeg voor 2 machines, de rest vd machines vullen we met kleding voor Free Shop. De was die John en ik afgelopen maandag opgehangen hebben is nog steeds niet droog, jammer genoeg. En met al het water dat nu naar beneden komt gaat dat ook niet gebeuren op korte termijn 😏

Terug bij de lunch container krijgt Jadon de vraag of hij bij Free Shop wil helpen. Ik krijg een heel andere opdracht: of ik wil kijken welke spullen er missen in de eerste hulp koffers die er zijn in de verschillende stations. Noteren en doorgeven aan Daniëlle. Komt voor elkaar ☺️ 

Eindelijk kan de regenkleding uit: na de lunch is het droog! En meteen voelt het weer zacht aan, heel bijzonder. Vooral in vergelijking met het weer in Nederland 🥴 Ik heb een ticket voor morgen, vrijdag. Hopelijk lukt het om in Amsterdam te komen, ik hoor verhalen van overlast door gladheid en sneeuwval. Als ik in de app kijk van KLM staat er dat ik, vanwege uitzonderlijke omstandigheden, zonder wijzigingskosten mijn ticket mag omboeken. Het prijsverschil moet ik we zelf betalen: eerst was de prijs verdubbeld, nu kost een ticket meer dan €1000,- ! 😳 Voor een enkele reis! Dat ga ik dus echt niet doen. Ik moet sowieso zorgen dat ik Samos verlaat, met de harde wind vd afgelopen dagen kan het maar zó dat er geen vertrek mogelijk is 😏 Hoe zei iemand het ook alweer: deze reis is een les in loslaten......

Oeps! De bewoner die vanochtend 2 wasmachines vol heeft gestopt haalt er nu onder andere een jas uit die niet meer gedragen kan worden: de coating is eraf gegaan vanwege de hoge temperatuur 😞 Dit was natuurlijk niet de bedoeling 😏 Ik vraag via de walkie om iemand van Social Care (SC)  hebben zij een oplossing? Ik weet wat ik wil, een vervangende jas, maar mag ik dat zonder overleg aanbieden? SC geeft aan dat ik Maddie moet vragen, zij is het opperhoofd van Laundry. Ja, van Maddie mag ik inderdaad een nieuwe jas aanbieden. SC loopt meteen mee naar Free Shop, ik bel Nicolas in de tussentijd om het verhaal uit te leggen. Fijn dat dit geregeld is ☺️

Na de dienst mogen Jadon en ik naar Library 🤗 Jadon vertelde dat hij uit een gezin van 6 broers komt. Hij is opgegroeid op een boerderij met ongeveer 70 melkkoeien. In het dagelijks leven werkt hij in de bouw. Als je z'n verhaal hoort zou je niet meteen verwachten dat hij het zo leuk vindt in Library, echt tof om te zien hoe hij erin opgaat ☺️ Er zijn veel kinderen vanmiddag. Of het aan het weer ligt: geen idee, ze zijn druk en beweeglijk. En dat mag natuurlijk, zolang ze een ander maar niet in de weg lopen. Er ontstaat een aantal kleine duw-en-trek incidenten, Simea moet ingrijpen. Gelukkig loopt het niet uit de hand.

Laatste keer uitschrijven bij de poort, laatste rit naar het pakhuis. Het voelt nog onwerkelijk, ik bevat het nog niet helemaal. Het is toch echt zo want ik krijg de 'afscheidskaart', dan weet je dat het menens is.

Ik loop naar huis, naar mijn tijdelijke huis welteverstaan. Ik zal alvast beginnen met het inpakken van m'n koffer, dat scheelt morgenochtend weer. Ik moet om kwart voor 10 klaar staan. Op zich niet vroeg, maar ik wil ook nog schoonmaken. Later vanavond heb ik daar geen tijd voor en al helemaal geen zin in. Ik hoef niet te koken, ik ben uitgenodigd om te komen eten bij Suzanne, Simea en Caroline. Super aardig van ze, dat waardeer ik enorm ♥️ Ondanks de pin die Suzanne stuurde loop ik toch even verkeerd. Zo erg is dat niet: ben je de weg kwijt dan kun je altijd naar het water lopen en je opnieuw oriënteren. Zover hoef ik niet te gaan. Ik wilde het zonder hulp (lees: Google Maps) proberen, die schakel ik nu toch in. In m'n hoofd wist ik prima hoe ik moest lopen, in het echt was het nèt even anders 🤷🏻 

Het is gezellig, we kletsen veel en genieten ondertussen van het eten. De meiden hebben een groot appartement waarin 6 personen kunnen worden ondergebracht. Ook hier een bijzondere indeling, zó anders dan we in Nederland gewend zijn. Tja, als je vrijwilligerswerk doet is er iedere keer weer genoeg om je over te verbazen 😉

Half 10, de afwas is gedaan, de avond loopt ten einde. Met een aantal dikke knuffels nemen we afscheid. Ik loop terug naar Office Apartment. Bijzonder hoe je je in korte tijd zo vertrouwd en thuis kunt voelen in een heel andere omgeving. Ik heb me ook geen moment onveilig gevoeld hier. Ondanks het feit dat ik een vrouw ben die in het donker alleen over straat gaat. Ok, de eerste dagen was het onwennig, maar dat lag aan mijzelf, aan mijn gebrek aan ervaring met het alleen zijn. Op een eiland is het op een bepaalde manier ook: je moet het met elkaar doen, je kunt niet zomaar even verkassen als het je niet aanstaat. Daar kan ik wel waardering voor opbrengen ☺️ Beter met elkaar dan tegen elkaar! Thuisgekomen doe ik de afwas, vanochtend lukte het me niet om op tijd uit bed te komen (niet vroeg genoeg om de afwas te doen in ieder geval 🙈) En dan toch echt naar bed!