Maandag 15 december 2025

Vandaag moet Amy mij opleiden tot coördinator van de wasserij. Eind deze week gaat ze met verlof, iemand zal haar moeten vervangen. De wasserij is een belangrijk onderdeel van wat Eurorelief doet, dat moet dus goed gebeuren. Ik vind het spannend want laten we eerlijk zijn: dit is nog maar de tweede keer dat ik in de wasserij sta. Amy stuurt me een spreadsheet. Dat moet iedere keer ingevuld worden, dan is het duidelijk hoeveel er gebruik gemaakt wordt van de wasserij. Deze ochtend zijn er 2 personen die hun was komen brengen. Zij staan op de lijst. 1 resident heeft een uitzonderingspositie, hij mag voor een bepaalde periode iedere week 1x zijn was laten doen, ook al is er geen schurft (meer) aanwezig in het huishouden. Niet alle was die Amy afgelopen vrijdag heeft opgehangen is droog geworden. Amy zet de airconditioning voluit, hopelijk hebben we straks meer geluk. Tijd om naar B Section te gaan. Helaas kunnen we daar dus niet zoveel wasmachines gebruiken als we zouden willen maar ja, het is zoals het is. We stoppen in iedere machine die wel werkt een deken. Drukken op start en we zijn klaar voor de volgende klus.

We vragen Daniëlle, zij is deze week Shift Leader, waar ze ons hebben wil. Library, want daar is het onverwacht een drukke bedoening. Amy en ik voegen ons bij de andere vrijwilligers en proberen de kinderen een beetje in het gareel te houden. Amy en ik moeten op tijd pauze nemen, om 12.00 uur moeten we er vandoor. 

Na de lunch gaan we terug naar de wasserij. Nog niet alle machines zijn klaar, dan maar was afhalen en opvouwen. Ik heb een kleine stapel met vrouwenkleding en een iets grotere stapel met mannenkleding. Bloedheet is het ondertussen geworden. En het is super vochtige lucht, het is drukkende warmte. Je zou erbij in slaap vallen, loom wordt je ervan 🥴 Ik loop even snel naar de Free Shop om te vragen of de schone kleding kan worden, of dat er geen ruimte voor is. De kleding is welkom want we hebben gezien dat er opnieuw een stroom nieuwelingen arriveerde. Die mensen komen vandaag of morgen bij de Free Shop binnenlopen. Ondertussen heeft 1 resident de schone was opgehaald. De andere machines lopen nog, die resident moet helaas wachten. Dan maar kijken hoe het gegaan is bij de dekens in B Section.  Ook daar zijn niet alle programma's afgelopen. En wat helemaal jammer is: 2 machines hebben niet goed gecentrifugeerd, 1 deken is nog kletsnat. We gooien 'm, hopelijk knapt het lijntje niet, over de draad die hangt in de container. Hij houdt, dus niet voor niets de was gedraaid. Maar de deken drupt gigantisch, de vloer is al aangetast, wat doen we nu? Ik zie een lege yoghurtbeker staan, die zet ik onder 1 druppende punt. Dat is niet de enige, het gebeurt op meerdere plekken. Er staan ook flessen wasmiddel, ik draai de doppen eraf. Terwijl ik stond te bedenken hoe we de druppels konden opvangen is de yoghurtbeker al aardig volgelopen 😏 Alle doppen, ik heb er 5, kan ik goed gebruiken, wat een vocht komt eruit die deken. Amy heeft ondertussen het onderhoudsformulier ingevuld, misschien dat Mathieu ernaar kijken kan. Hij is erg handig met van alles en nog wat. We leggen de deken die het natst is op de bodem van onze waskar. De anderen gooien we er bovenop. Ik lever de sleutels van container 8 en 9 weer in bij 1 vd de containers van de beveiliging. Terug naar A Section, de dekens moeten drogen. Alle wasmachine zijn klaar, ook die was kunnen we ophangen. Ondertussen worden de 2 overgebleven ladingen was opgehaald, fijn, dan kan ik dat noteren in het spreadsheet. We halen de borden binnen. Als de borden buiten hangen weten de residents dat de wasserij in bedrijf is. Borden binnen: misschien is er nog iemand bij de buren aanwezig, de Sewing Space. Er werken verschillende vrijwilligers in het naaiatelier, sommigen hebben gouden handen! Residents kunnen kleding die kapot is of aangepast moet worden daar brengen. Als ze geluk hebben kunnen ze hun kledingstuk dezelfde dag ophalen. Je kunt je voorstellen dat er goed en veel gebruik gemaakt wordt van het naaiatelier want tweedehands kleding past lang niet altijd, broekspijpen te lang, taille te wijd, je kent het wel. Fijn dat deze mogelijkheid er is. Het is nog lang geen 4 uur, Daniëlle stuurt ons weer naar de Library. We zijn net op tijd voor het danskwartier 🙈 🥴 Of het nu bij het ochtend of bij het middagprogramma is, na het leren volgt altijd het danskwartier. De kinderen vinden het geweldig, op zo'n moment is het net of we een animatieteam op een camping zijn. Baby Shark, Aramsamsam, vogeltjesdans, dat werk, echt iets voor mij 😉 Niet dus maar ik doe natuurlijk braaf mee. Ik ben nu ook een Teacher, ik kan niet achterblijven 😏 Na het dansen mogen de kinderen kleuren. 1 Kleurplaat en per kind steeds 1 kleurpotlood. Er is geen oneindige voorraad potloden, kinderen nemen anders gemakkelijk een potlood mee ( je raakt het overzicht kwijt) en wat als er een naar incident plaatsvindt met een potlood? Het voelt rot om dat iedere keer tegen de kinderen te moeten zeggen maar regels zijn regels. En ondertussen weten de meesten het ook. Na het kleuren is er nog tijd om te tekenen. Of je gebruikt het tekenpapier om mee te vouwen, een vliegtuigje bv 😉 Dan gauw opruimen, er wordt al een rij gemaakt: touwtje springen! Soms staan er zoveel kinderen te wachten dat er wel 3 vrijwilligers nodig zijn om ze in het gareel te houden. Als kinderen in de rij moeten staan is er altijd iemand die (per ongeluk of expres) een duw krijgt. Dat geeft gedoe, willen we niet. En dan het geroep: Teacher, teacher, no line, no line. En dan wijzen naar iemand die voorkroop. Of niet? 😏 Daarom kun je nooit teveel vrijwilligers hebben staan bij de wachtende kinderen. Als de kinderen roepen: No line is er iemand die niet achteraan de rij wilde aansluiten. Je kunt uit de rij stappen om bv even te gluren bij de Women's container, of je wilt je jas uitdoen, dat kan als iemand je plek bezet houdt. Dat kind steekt zijn/haar been uit en dan mag je weer invoegen. Ook daarbij gaat er wel 's iets mis. Ogen openhouden en niet op je telefoon koekeloeren, dat is het beste. Je wilt ook niet dat de wachtende kinderen geraakt worden door het draaiende touw. Dan moet je ze op een leuke manier naar achteren dirigeren. Ik hoorde Matthias een keer het geluid maken van een auto die achteruit gaat, pieppieppiep, zoiets. Dat doe ik nu ook, het werkt 😁 En wat handig is: hoe meer vrijwilligers er zijn, hoe vaker je kunt wisselen bij het draaien. Ook fijn natuurlijk. 

Vanavond mag ik eten bij Grace en Henk van het member care team. Zij zijn nu 2 jaar op Samos. Daarvoor waren ze 3 jaar op Lesbos. In 2026 hopen ze naar Chios te gaan. Eurorelief mag daar ook aan de slag. Het zal niet zo uitgebreid zijn als op Samos maar je moet ergens beginnen. Iets is beter dan niets 🤷🏻 We eten nasi, lekker Nederlands 😄 Het smaakt heerlijk. Het is ook prettig om niet te hoeven koken. Thuis vind ik het heerlijk om te kokkerellen, hier kost me dat best veel moeite. Ik vind het echt fijn om op het kamp aanwezig te zijn maar ik merk dat het energie vreet. Als ik thuis kom wil ik eerst niets, kop thee of koffie en rustig bijkomen. Avondeten komt later wel een keer heb ik gemerkt. Henk en Grace wonen even buiten Vathy, richting Karlovasi.  Member Care, de naam zegt het al, betekent zorgen voor de vrijwilligers. Is er iets met de huisvesting, wil je ergens over (door)praten, neem contact op met Member Care. 1 vd regels die ingesteld is voor longterm vrijwilligers: na 3 maanden moet je verlof nemen. Dit om bij te komen van alles wat je meemaakt. Voorheen was die regel er niet, maar de praktijk wees uit dat het belangrijk was voor de mentale gezondheid om er af en toe tussenuit te gaan. Ook zijn er de 'Walkie-Talkies': je loopt of met Henk of met Grace een poosje rond en ondertussen bespreek je wat er nodig is, wat voorbij komt. Grace is ook degene die de vrijwilligers indeelt in de diverse huizen. Bv dat er niet 5 Nederlanders in 1 huis zitten met 1 persoon afkomstig uit een ander land. Beetje mixen is het beste. Na een lekkere maaltijd en een gezellige avond stap ik moe maar voldaan m'n bed in.