Woensdag 10 december 2025

De wekker loopt af om 6.55: de boiler moet voorverwarmd worden en volgens Henk duurt dat ongeveer 20 minuten. Dus als ik wil douchen voordat ik naar het werk ga moet ik de wekker op tijd zetten 😏  Warm water gaat via een boiler en die moet, net als in Athene, uitgezet worden als er niemand thuis is. Gelukkig mag ik daarna nog wel even in bed kruipen.

Alle vrijwilligers moeten om 8.00 aanwezig zijn in het pakhuis. Simea heeft een korte presentatie voorbereid over Irak: de geschiedenis en de inwoners, hebben we residents (zo worden de bewoners van het kamp genoemd) uit Irak? Etc. Daarna is er ruimte voor vragen en mededelingen. Na het gebed gaan we naar het kamp. Ik sta vandaag ook ingedeeld bij Women's container, ik heb er zin in. Vanochtend is er Engelse les, vanmiddag is het beauty middag en die is super populair! 

De Engelse les wordt goed bezocht deze ochtend, ongeveer 10 vrouwen zijn aanwezig. Sommigen zijn vaker geweest, voor anderen is het nieuw. Stephanie legt enkele werkwoord vervoegingen uit, basis dingen. I have, you have, she has. I want, you want, she wants. En wat is het verschil met I need? Wat is keelpijn in het Engels? En hoe zeg je dat je kind steeds moet overgeven? Basis inderdaad maar wel belangrijk. Als je naar het ziekenhuis gaat zijn dat dingen die je kunt gebruiken. Er is een resident volunteer aanwezig, Nargis heet ze (niet haar echte naam). Zij kan zich erg goed uitdrukken in het Engels. Ook spreekt ze Farsi, Arabisch en Turks. Wat een uitkomst dat zij erbij is, zij kan het goed overbrengen. Zolang Nargis er is zijn de begeleiders van Eurorelief niet nodig als je het mij vraagt. Er zijn deze ochtend 2 kleine kinderen meegekomen. 1 van de 2 is een jochie van 2 jaar. Hij is nogal druk hoor ik van meerdere kanten. Ik probeer hem bezig te houden met de spullen uit de speelgoed keuken.  Er is een houten taart die je kunt 'snijden' met een taartschep. Blijkbaar heeft niemand het 'm ooit eerder voorgedaan want hij kan hem wel 10x achter elkaar doorsnijden. Gaat dan even iets anders doen om daarna weer de taart in stukken te snijden. Grappig om te zien ☺️

Net voor de lunch zetten we alles klaar voor het middagprogramma: Beauty middag! En nu is het echt tijd voor de vrouwen zelf, kinderen zijn vanmiddag niet welkom. Zoals ik al zei, de Beauty middag is super populair. Een andere resident volunteer, Zaida (niet haar echte naam) is er nu ook. Zij helpt de vrouwen van hun gezichtsbeharing af, je weet wel, met zo'n touw. Niet iedereen vindt dat prettig maar ze gunnen zichzelf wel allemaal een gezichtsmasker. Als ze daarmee klaar zijn is het tijd om de spiegels te gebruiken: er ligt foundation, oogschaduw en mascara. Bij de meeste vrouwen is ondertussen de hoofddoek af gegaan, een teken dat ze zich veilig voelen. Dat is zo mooi om te zien 🙏🏻 Ook mooi dat ze zoveel plezier hebben in het zich mooi maken. Laten we eerlijk zijn: zoveel moois is er op dit moment niet in hun leven. Het volume van de muziek is ondertussen behoorlijk omhoog gegaan en er wordt gedanst. Je had er echt bij moeten zijn, ik kan het niet beschrijven, zoveel energie en trots en vreugde ook die van de vrouwen afspat! Fantastisch, echt, ik heb er geen woorden voor. Ik voel me dankbaar dat ik dit mee mocht maken, en vereerd dat ik erbij mocht zijn. De middag is veel te gauw voorbij, tijd om op te ruimen.

Ik ben moe van alle indrukken en prikkels, zou graag uit willen rusten. Daar is weinig tijd voor want vanavond is er een bijeenkomst en die is verplicht voor alle vrijwilligers. Voordeel: voor het eten wordt gezorgd 😉 Nog een voordeel: ik moet naar Hope House, dat is 1 minuut lopen vanaf mijn appartement dus ik kan nog even bijkomen van de dag. Even voor 18.30 ben ik bij Hope House, als één van de eersten. Het ruikt heerlijk, ik heb ondertussen trek gekregen. Wat mij betreft gaan we meteen aan tafel 😁 Gebeurt niet natuurlijk, we wachten tot iedereen aanwezig is. Henk en Grace hebben het eten bereid en dat mogen ze vaker doen, ik geniet ervan. Onder het eten maak ik kennis met weer een aantal nieuwe vrijwilligers, voor mij dan. Samuel (uit Duitsland) heeft net verlof gehad en James (uit Canada) is hier ondertussen 2 weken maar werd op z'n tweede werkdag ziek. Hij heeft een arts bezocht, die gaf aan dat hij een luchtweginfectie heeft en deze week nog niet mag werken. Vervelend, als je hier bent wil je je handen uit de mouwen steken. Na het eten nemen we eerst afscheid van Mila, zij vertrekt komende week. Echt stoer, ze gaat via openbaar vervoer en wellicht liftend terug naar Nederland. Ik doe het haar niet na 🙈 Dan is het tijd voor teambuilding. Henk trekt een denkbeeldige lijn en stelt dan vragen bv: ben je introvert of juist extravert? Ochtendmens of avondmens? Welk land zou je graag nog een keer bezoeken? Simpele vragen maar als je een beetje oplet heb je wel aanknopingspunten voor een gesprek met andere vrijwilligers. En dat was precies de bedoeling van deze avond. Het is 9 uur, tijd om af te sluiten met gebed. Ik zag er tegenop maar achteraf gezien heb ik een mooie avond gehad. Maar het is nu wel tijd om te gaan slapen.