Woensdag 24 december 2025

Kom je me bezoeken, mocht ik gearresteerd worden? Dit is een serieuze vraag. Vanochtend stond ik met Mathieu en Samuel klaar voor de Hospital Rides. De auto's zaten al aardig vol en het was bijna tijd om te vertrekken. Er kwam een politieagent op ons afgestapt. Of iedereen die in de auto zat daarvoor wel toestemming had? Uuuuuhhhmmm, ja?! Nee. Of misschien niet. Of wel. Volgens de agent nemen wij mensen mee het kamp uit terwijl sommigen in detentie zitten. Zoals gistermiddag bijvoorbeeld. De chauffeurs van Eurorelief (ik dus!) hebben gisteren 2 personen naar het ziekenhuis gebracht die daartoe het recht niet hadden. Of er had een soort politie escorte mee gemoeten. De politieagent die ons aansprak vertelde dat hij de desbetreffende 2 mensen zelf opgepikt had in Vathy. En weer naar Zervou gebracht had. Lang verhaal kort: als deze personen er vandoor gegaan waren was ik daarvoor verantwoordelijk. Dat is een overtreding van de Griekse wet, daarvoor kan ik aangeklaagd worden. 

Het is voor het eerst dat we deze informatie horen. Het is ons alledrie onbekend. Heeft een resident een 'Red Card' of pasje, dan is er geen probleem. Het kan ook zijn dat iemand met officieel uitziende papieren aankomt. Niemand van ons is de Griekse taal machtig, voor ons betekenen die papieren: je zit in de procedure, je mag mee 🤷🏻 Blijkbaar niet. De mensen die al in de auto's zaten hadden allemaal een Red Card. Niets aan de hand. De resident die nog aan kwam lopen had dat niet. De agent liet ons zien waarop we zouden moeten controleren: op het papier stond de datum van afgifte (dag na aankomst), in haar geval 17 december 2025. Dan stond er ergens een cijfer, gelukkig stond dat cijfer er voor ons leesbaar op. In dit geval het cijfer 5. Vandaag is het de 24-ste, deze mevrouw mag mee 🙏🏻 Op sommige papieren staat er het getal 20. Waarom dat verschil? Heeft de agent niet uitgelegd. Wel benadrukt dat wij als chauffeurs,  als privé personen ter verantwoording geroepen zullen worden mocht iemand niet teruggaan naar Zervou. 

Nou, goeiemorgen, dat hoor je niet iedere dag! Wie had dat gedacht? Sta je dan met je goeie gedrag 🥴 De agent zei meerdere malen dat wij mensen uit het kamp halen. Dat is niet juist, wij staan buiten de poort te wachten. Mensen moeten naar ons toekomen. De wachter moet de papieren controleren (ja toch?) en dan nemen wij ze mee als ze een ticket hebben. De guard dan, vragen wij, is die niet verantwoordelijk voor de controle van de mensen? Ja, ik, die heeft waarschijnlijk ook een probleem, maar jullie zeker ook, ik niet, ik ben een politieagent, ik laat ze niet lopen, ik breng ze terug. Misschien de wachter, maar jullie zeker!  Jana is er ondertussen bij gekomen, dit is niet iets dat wij kunnen oplossen. En we hebben een planning, die moeten we volgen.

11 tickets hebben we bij deze eerste Ronde al, veel! Eigenlijk ook wel logisch, morgen en overmorgen zijn er geen Hospital Rides. Weer terug bij het kamp staat er 1 resident te wachten. Dat past prima in 1 auto. De 2 kleinste auto's parkeren we boven, de grootste nemen mee. De man die we naar het ziekenhuis brengen heeft kanker vertelt hij. Hij laat meteen ook een groot litteken zien, in Turkije is zijn blindedarm verwijderd. En er moet waarschijnlijk meer verwijderd worden, de kanker zit ook in z'n blaas. Wat verdrietig, kom je eindelijk aan op Samos, bestaat de kans dat je in Kamp Zervou aan kanker komt te overlijden....Heer, ontferm U 🙏🏻 

Na deze rit zet Samuel me af bij de haven: als het goed is, komt de ferry vanuit Lesbos zo aan. En zie ik Gerard straks! Stefan is er ook al, hij zal Gerard en mij straks naar het appartement brengen. We hoeven maar even te wachten, daar komt de welbekende vrachtauto van de ferry afrijden 🤗 Eindelijk, het was een reis met obstakels, maar alles is wel goed gegaan, geen ongelukken onderweg. Dat is iets om dankbaar voor te zijn. Nog een kleine zegen: de ferry is zó mooi op tijd dat er zelfs tijd is om voor sluitingstijd naar het CAP kantoor te gaan 🙏🏻 Dat houdt in dat Gerard morgen de training kan volgen en s middags aan de slag kan. Eind goed, al goed ☺️

Stefan zet ons af bij ons appartement. De rest van de dag hebben we voor onszelf, dat is erg fijn. Ja, we hebben iedere dag met elkaar gesproken maar dat haalt het niet bij elkaar weer zien ♥️ Het is prachtig weer, we gaan een stukje lopen. En we maken een foto voor iedereen thuis, dat moeten we er voor over hebben 🙈 Tijd om te eten, we zoeken een plekje aan het water. Dat lees je goed, aan het water. De jas blijft aan maar verder is het heerlijk, hier kan ik wel aan wennen: kerst in de zon 😎 Na de lunch lopen we nog een rondje en gaan daarna naar ons plekje terug. De wasmachine is hopelijk klaar, dan mag dat opgehangen worden. Gerard kan z'n spullen uitpakken en er is nog tijd om te douchen voordat de wekelijkse team meeting van start gaat. 

Bij een avond team meeting hoort een maaltijd. Bij kerst hoort dan, voor veel Nederlanders, dat je gaat gourmetten. Precies dat gaan wij vanavond ook doen. Gezellig 😁 We nemen vanavond afscheid van Marian, zij gaat na 10 weken Samos, terug naar haar familie in Pennsylvania. Ik ga haar missen, ze was altijd vriendelijk voor de mensen om haar heen. 'Als iemand zich jou later herinnert, laat het dan zijn vanwege je vriendelijkheid' Dat is van toepassing op Marian als je het mij vraagt. Na de maaltijd bekijken we een aflevering van 'The Chosen', misschien ken je de serie. De serie gaat over het leven van Jezus en over de mensen die Hij in Zijn leven ontmoet heeft. Ook over de kerk in de eerste eeuw van onze jaartelling. De aflevering die we bekijken is die over de geboorte van Jezus, natuurlijk, dat kan niet anders op deze avond. Na nog even een paar mensen gesproken te hebben is het echt tijd om naar huis te gaan. Voor Gerard was het een lange dag, hij is vanaf vanochtend 3 uur in de weer geweest. Tijd om dag te zeggen 🙋🏻