Zaterdag 15 februari 2025

Zaterdag, vrij vandaag. Dus niet om 7.00 uur uit bed, dat mag echt wel later 😉 Na het ontbijt maak ik de badkamer schoon. Maar wat gaan we de rest van de dag doen? Steven vliegt maandag terug naar Nederland dus hij mag het zeggen. Hij weet 't niet zo goed. Nou, eigenlijk wil hij graag de zon zien ondergaan bij de tempel van Poseidon. Dat is ongeveer 50 minuten vanaf het vrijwilligershuis in Nea Pallíni. We hebben afgesproken dat we vanavond aan zee gaan eten met Carla en Daniëlle. En zonsondergang, daarvoor moeten we wachten tot het einde van de middag. Dan gaan we eerst iets anders bekijken. 

Anafiotika, daar gaan we heen. Anafiotika is een oude wijk midden in Athene. Er kunnen geen auto's rijden (nee, echt niet!), de straatjes zijn nauw en kronkelig. Heel erg mooi, vooral met het weer waarvan we vandaag mogen genieten. Ineens is het 18 graden, heerlijk 😎 Op een bepaald punt in Anafiotika kun je mooi uitkijken over Athene. We zien Mount Lyccabetus, daar waren we vorige week zaterdag. Gelukkig hoeven we die nu niet te beklimmen, daar is het al bijna weer te warm voor 🙈 Erg hè, dat klagen over het weer. Klagen, dat doen we niet, we hebben het veel te goed.

Genietend van het mooie uitzicht eten we de broodjes op die we bij de Lidl gekocht hebben. We dalen af naar Monastiraki en lopen daar nog even rond in de drukke straten, die vol zijn met toeristen. Vreemd, vandaag zien we hier maar 1 dakloze man, hij mist een arm. Geld geven wordt altijd afgeraden, maar vandaag ga ik tegen dat advies in. 

We stappen weer in de metro. We gaan even naar huis, het is nog te vroeg om naar Sounion te gaan. Fijn, kan de was opgehangen worden. Er ligt weer een hele stapel gebruikte handdoeken, die moeten ook weer gewassen worden. Dat zijn van die klusjes waar je niet te lang mee moet wachten. Is ook niet erg, ik doe dat graag. 

Om half 5 gaan we richting Sounion. We rijden een groot gedeelte langs de kust, mooi hoor! Dan zijn we er. De tempel van Poseidon zien we al van ver. Anne-Ruth, Joanne en Sabina willen eerst graag uitkijken over de zee. En foto's maken natuurlijk. Ze hebben een WhatsApp kanaal gemaakt, dat gebruiken ze voor hun schoolopdrachten. Na een paar foto's houden Steven en ik het voor gezien, wij lopen alvast naar de tempel. De mevrouw bij het hek zegt dat ze bijna gaan sluiten. 'Echt waar, wij dachten dat we tot half 7 konden binnenlopen?' '2 minutes, then we close'. Oeps, de meiden zijn nog druk met filmpjes en foto's maken, straks staan ze voor een gesloten hek 😬 Ik bel Sabina, gelukkig neemt ze meteen op. 'Ze gaan sluiten', zeg ik. 'Wanneer dan?' 'Nu!' 'We zijn al onderweg' Opluchting, ik zie ze inderdaad lopen. Even later zijn zij ook bij de tempel aangekomen. Stel je voor, kom je voor een mooie zonsondergang, ben je net 1 minuut te laat 🥴

De zonsondergang is prachtig, vooral met de tempel erbij. Natuurlijk weet je dat er altijd mensen de zon hebben zien ondergaan op de plaats waar jij op een bepaald moment staat. Maar dat er zo lang geleden ook al mensen waren op deze plek, dat zie je aan de ruïnes die achtergebleven zijn. Voor mij is dat toch anders dan een zonsondergang in Zeeland of op Tenerife bv. De geschiedenis is in Griekenland zo dichtbij, zo tastbaar. Voor mij voegt dat iets extra's toe aan de beleving.

Steven is niet eerder in Sounion geweest. Ten minste, niet in het echt. Hij heeft heel lang een computerspel gespeeld. In dat spel leefde hij in het oude Griekenland. Hij moest een document bemachtigen dat verborgen was in de tempel van Poseidon. In het spel was de tempel in oude staat, prachtig om te zien. Dat document zou ervoor zorgen dat een onschuldig persoon in Athene vrijgesproken kon worden. Document gevonden, missie geslaagd, door naar het volgende level 😄 

De mevrouw die bij het hek stond is nu hier boven, bij de tempel. Het is nu echt tijd om te vertrekken. De zon is ondertussen niet meer te zien dus dat is prima ☺️ We rijden weer langs de kust, nu naar Artemidia. Daar vind je restaurant Archonticon. Carla en Daniëlle komen daar vaker. Zij wonen in een andere huis van CRR, het Gele Huis wordt dat genoemd. Als ik het goed begrepen heb, ligt dat huis in Artemidia, dus is het voor hen dichtbij. Thom is vandaag op stap geweest met Daniëlle, zij hebben ruim 10 kilometer gewandeld. Nu zijn zij er ook weer bij. Het personeel van Archonticon begroet Carla als een vaste gast en maakt gauw een tafel voor 8 personen klaar. We besluiten om gerechten te delen. Er komt vlees en vis op tafel, de vis mogen we zelf uitzoeken 😀 Ook is er gegrilde feta, halloumi en staat er een schaal met gegrilde groenten. Kortom, we hebben meer dan genoeg. De restjes nemen we mee, die kunnen we zondag mooi opeten ☺️

Het was een mooie dag, vol met de goede dingen van het leven. Iets om nog vaker bij stil te staan en dankbaar voor te zijn 🙏🏻

Counting my blessings