Donderdag 30 juli 2026

De dag begint redelijk vroeg. Ik moet om 8 uur op Lions' Square zijn, Anita pikt mij daar op. Vanaf 8 uur serveert het hotel ontbijt, dat is voor mij te laat, dat moet ik zelf regelen. Gelukkig is dat mogelijk, er zijn voldoende mogelijkheden hier in Vathí. 

Misschien niet het meest gezonde ontbijt, lekker was het zeker 😁

Anita en ik komen ongeveer tegelijk aan op Lions' Square. We rijden met haar auto naar de haven. Mijn paspoort ligt nog in de vrachtauto, zonder paspoort geen toestemming. Super belangrijk dus! 

We parkeren de auto en lopen naar Central Park. Daar woont Margot, zij is ook nieuw. Ik vul alvast m'n gegevens in op de formulieren terwijl Margot haar tas inpakt. Daarna gaan we naar CAP, om onze stempels en handtekeningen te halen. Eigenlijk stelt het niets voor maar het is noodzakelijk. Je geeft hiermee aan dat je niet betaald wordt door Eurorelief, dat je daar met je volle verstand voor getekend hebt. En dat Eurorelief daarom geen belasting schuldig is aan de Griekse overheid.

Tijd voor de onboarding: het maakt niet uit hoe vaak je al als vrijwilliger in Zervou geweest bent, als je er  langere tijd níet geweest bent, is de cursus verplicht. We krijgen een aantal vragen over het eiland (hoeveel inwoners, hoeveel daarvan in welke stad etc). En dan naar de belangrijke zaken: wat doe je wel, wat doe je niet? Hoe gedraag je je? Dus: toon respect, wees vriendelijk, als je iets niet weet, vraag naar iemand van het Community Support Team (CST). Niet: dingen beloven, bij mensen naar binnen gaan, rennen (zorgt voor onrust/oploop). En de andere dingen voor een goede en gezonde omgang met elkaar.

Na de training krijgt Margot haar rondleiding in Zervou. Ik mag helpen bij het lossen van de vrachtauto. Ergens tussen half 11 en half 12 zal er een heftruck beschikbaar zijn. De weg zou wel/niet worden afgesloten door de politie. In ieder geval was er toestemming om plakkaten op de hangen langs de weg: niet parkeren donderdag 30 juli vanaf 10 uur. Niet iedereen heeft de plakkaten gelezen of zich er iets van aangetrokken: 1 auto staat er al een paar dagen, die staat nèt op een onhandige plek 😬 Als er dan bij het politiebureau ook nog een auto geparkeerd staat zit er niets anders op: de berg op. Nou ja, een beetje. Aan het einde van de straat is een weg die omhoog loopt. Die wordt niet veel gebruikt. Als Gerard daar parkeert moet het verkeer er net langs kunnen. Hopelijk is er nu niemand die naar boven of beneden wil! 🙈

We zijn in Griekenland, de heftruck is er niet om half 11. Als ie er is, is het gauw lossen. Er zitten oa 100 dekens in de vrachtauto (die zijn nog steeds nodig!). Ook is er kleding en zijn er hygiëne producten. Het lossen verloopt voorspoedig. Pas als we bijna klaar zijn komt er iemand die de berg op wil. Dat had echt anders gekund 🙏🏻 

De vrachtauto kan de bocht naar links niet maken, dus Gerard moet achteruit de doorgaande weg oprijden, sowieso al geen pretje maar nu, met al dat toeristenverkeer helemaal niet 🥴 Met een aantal vrijwilligers gaan we aan het begin van de weg staan om het verkeer tegen te houden. Het eerste stuk gaat prima, dat is om te zorgen dat er geen verkeer de straat in gaat rijden. Maar dan moeten we óp is de doorgaande weg het verkeer tegenhouden. Na afloop kan ik zeggen: het viel me 100 % mee. Volgens de bakker (buurman van het pakhuis) komen alle a-sociale bestuurders uit Athene.  Misschien heeft hij gelijk, de mensen die we tegenhouden blijven verbazend rustig, misschien stonden er geen Atheners te wachten 😉

Gerard brengt de vrachtauto naar de haven. En dan is het tijd voor de lunch. Iedereen die geholpen heeft mag mee 😎

Na de lunch hebben Gerard en ik vrijaf. Ik ga morgen aan de slag, Gerard gaat morgennacht/zaterdagochtend op de ferry. Als de vrijwilligers terug zijn van hun dienst hebben we een auto tot onze beschikking. Nu dus nog niet. Het is 3 uur, we hebben al flink gezweet, onze e-readers zitten in de tas: even een plek in de schaduw opzoeken om te lezen. Eerst zitten we op de muur bij de parkeerplaats. Gerard kan zelfs nog even slapen! Maar na een uur is het toch te ongemakkelijk, deze houding is niet goed voor onze ruggen. Dan toch maar een terras in de schaduw opgezocht, niet te ver vanaf het pakhuis 🤷🏻

Om 5 uur lopen we naar het pakhuis. Corinne heeft haar auto t/m maandag uitgeleend aan Conrad en Margriet, die morgen gaan trouwen. Daarom mogen we tot die tijd een auto van Eurorelief lenen. Top geregeld, ik had al buikpijn van het idee dat ik tot maandag alles lopend zou moeten doen. Dat hoofd van mij 😑

We gaan de berg op, naar het huis van Corinne. Ze heeft een fantastisch uitzicht! Maar daar hangt een prijskaartje aan: op deze plek ben je echt afhankelijk van een auto 😏

Kijken of we goed kunnen slapen vannacht, altijd weer afwachten in een ander bed. Morgen op tijd opstaan voor m'n eerste dag in Zervou.