Woensdag 17 december 2025

De werkdag begint om 8.00 met een walkie-talkie: je gaat met iemand van Member Care een eindje lopen en ondertussen bespreek wat je bezighoudt. Grace en ik lopen vanaf mijn huis richting het ziekenhuis, het is heerlijk weer voor een ochtendwandeling. De wind was gisteren erg koud, vandaag is er bijna geen wind, erg prettig. Gisteren heb ik de trauma training gevolgd, Grace vraagt hoe dat was, of ik het moeilijk vond om meteen erna aan het werk te gaan. Ik vond de training pittig en intens maar het maakte me juist extra alert. Sowieso moet je altijd kijken naar de mens achter het gedrag maar bij residents geldt dat nog meer. Het is de bedoeling dat Gerard volgende week op Samos arriveert met een trailer vol goederen. Nu is het zo dat er overal in Griekenland gestaakt wordt. Vorige week waren het de boeren, gisteravond was er een claxon protest van de communistische partij. En het is niet zeker of de ferries gaan varen volgende week 😳 Dat is niet de bedoeling, die goederen kunnen hier goed gebruikt worden. En ik zit hier prima maar ik zou het super vervelend vinden als Gerard de kerstdagen op één of ander uitgestorven haventerrein moet doorbrengen vanwege een staking! Hopen op en bidden voor ferries die varen 🙏🏻

Ik ben nu coördinator van de wasserij. Vandaag draag ik voor het eerst de verantwoordelijkheid. Het loopt meteen al in de soep: er staan al mensen te wachten. Dat zijn de mensen die gisteren op de planning stonden. Vlak daarna komen de mensen die een ticket hebben voor vandaag. Ok, dat is dan 4 volle wasmachines. Er komt een mevrouw die zich niet verstaanbaar kan maken, het lukt ook niet via Google Translate. En ondertussen komt er nog een resident met een ticket voor de was. Er staan nog 2 tassen met natte was, die meneer komt het nu ophalen in plaats van gisteren. Help!!! Gelukkig kan Amy helpen. Jelle die vandaag door mij opgeleid zou moeten worden wordt dringend verzocht om naar Free Shop te gaan, het is heel erg druk daar. Sinds afgelopen maandag zijn er ongeveer 150 nieuwe mensen gearriveerd. Dag Jelle, succes bij Free Shop.

Amy neemt het stokje even van mij over. De dame waarmee ik niet kan communiceren is 1 vd uitzonderingen. Zij mag 1x per week haar kleding laten wassen om medische redenen, anders dan schurft. Ze heeft recht op 2 machines. Ze heeft echt veel was bij zich, ik gun haar een derde. Eigenlijk zou ze er 4 kunnen gebruiken maar dat kan echt niet, ik bied al méér aan dan waar ze recht op heeft. Er zijn nog meer mensen die hun was mogen laten wassen, het kan echt niet, sorry. De andere mevrouw heeft een ticket van Skills Factory, ik heb het ticket nog niet eerder gezien. Ik heb een wasmachine vrij, die mag ze gebruiken. Amy ziet het ticket en vertelt me dat die alleen geldig is bij Skills Factory, niet bij ons. Ze heeft haar kleding al in de machine zitten, ik kan nu niet meer terug, toch? 😏 Via Google Translate geef ik aan dat dit echt een uitzondering is, de volgende keer moet ze echt de stad in, het spijt me echt. Ze knikt om aan te geven dat ze het begrijpt. Net als Amy en ik naar B Section willen gaan komt er een mevrouw met een was ticket voor vandaag aanlopen. Of het nog kan? Als ze vlug is wel, dan nemen we het mee naar de andere kant. Vlug is een relatief begrip. Voor ons duurt het wachten (te) lang, de resident doet waarschijnlijk haar best om zo snel mogelijk terug te zijn. Er komt nu een mannelijke resident op ons af, met kleding. We gaan er vanuit dat deze meneer hoort bij de mevrouw die ons eerder heeft aangesproken.

Gauw naar B Section, anders zijn de wasprogramma's niet op tijd afgelopen. Ik haal de sleutels voor containers 8 en 9 op. Ik moet me registreren maar waar is de pen? Ik heb vandaag ook geen pen in m'n tas, zul je altijd zien. Er zitten meerdere mensen aan de koffie, die moet ik dan maar vragen 😏 Sufferd die ik ben, de pen zit vast aan een koord, zodat ie niet kwijtraakt, hangt er gewoon 🤦🏻 Oh ja, als je naar B Section gaat moet je dat melden via de walkie. Helemaal vergeten door alle stress 🥴 Amy denkt er wel aan, zij heeft t al doorgegeven. In container 8 hebben we 3 wasmachines nodig voor de kleding die we op het laatste nippertje kregen, er zitten namelijk 2 dekens in de vuilniszak. 1 deken= 1 wasmachine, meer gaat niet. Dan hebben we nog 4 machines waarin we achtergelaten dekens kunnen wassen. Zo gezegd, zo gedaan. We vertrekken naar A Section, we vragen Daniëlle of ze iets voor ons heeft. Amy mag verder met haar administratie, ik ga naar de Library. Om 12 uur neem ik pauze, ook al is het programma bij de Library nog aan de gang. Om 1 uur moet ik bij de wasserij zijn, dan kunnen er al mensen staan die willen weten of hun was schoon is. Jelle gaat nu weer mee, hopelijk kunnen we nu wel samen ons rondje afmaken. 2 wasmachines zijn klaar, het zou mooi zijn als die was opgehaald wordt. Weg is weg, opgeruimd staat netjes. En zowaar, voor half 2 komt de resident om de machines leeg te halen ☺️

We gaan weer kijken in containers 8 en 9. Hier lopen alle machines nog, het is niet anders. De was van de resident is schoon, helaas is 1 lading niet goed gecentrifugeerd, dat krijgt hij nooit droog in zijn wooncontainer 😏 Dan moet het straks in A Section even gauw op een centrifugeerprogramma. Ik lever, zonder problemen deze keer, de sleutels in bij Security. Terug bij de Laundry staat de resident al op ons te wachten. In m'n beste Frans leg ik uit dat hij later terug moet komen, zo wil ik de was niet afgeven. Blijkbaar was mijn Frans goed genoeg, hij zegt d'accord. Douze minutes, c'est fini. Ok, doen we dat. Centrifugeren gaat, ook al is het nà 2 uur. Ik wil water kwijtraken, niet water inlaten. Dat kan. 12 minuten later is het programma klaar en is de resident er ook, er kunnen ook dingen goed gaan ☺️

Er zijn andere dingen die niet goed gaan: Jelle en ik moeten naar Sports. Normaal gesproken start dat programma om half 2. Het is nu half 3 geweest, Jelle wil beginnen. Ik vind het prima, ga maar alvast. Een mevrouw duwt me een papier onder m'n neus. Ik zie dat het van AzG is, maar wat is precies de bedoeling? Het lukt me niet om met haar een gesprek te voeren, ik roep Daniëlle op via de walkie. Ondertussen houdt een meneer een telefoon voor m'n neus. Google Translate zegt dat de resident last heeft van lekkage in de wooncontainer. Hij heeft er al 4x melding van gemaakt. Kan ik helpen? Helaas niet maar Daniëlle is er al, zij weet waar en bij wie deze mensen terecht kunnen. Ik heb Daniëlle opgeroepen via de walkie, dat was prima. Communicatie die via de walkie gaat is voor iedereen hoorbaar, ik heb teveel informatie doorgegeven. Dat was niet zoals het hoort. Ook is Jelle alleen op pad gegaan, dat is ook niet volgens de regels. Ik voel me behoorlijk dom, ik heb er niet over nagedacht 😏 Niet weer doen, beter nadenken bij het communiceren via de walkie. 

Sports, ik ben hier nog niet eerder geweest. Er is een sportveld, Cruyff Court heet het. Mede mogelijk gemaakt door de Postcode Loterij. Is die toch nog ergens goed voor. Jelle wil volleyballen. Er zijn genoeg mannen om 2 teams van 6 personen te maken, dat is fijn. Sommige spelers zijn echt goed, ik ben jaloers. De sets lopen tot het eerste team 15 punten heeft. Dan, als er nieuwe spelers langs de kant staan, moet er gewisseld worden. Sports is een belangrijk onderdeel want voor mannelijke residents is er verder eigenlijk niets. Als ze goed kunnen omgaan met een naaimachine kunnen ze als vrijwilliger aan de slag in de Sewing Space. Dat is niet voor iedereen weggelegd. Dan blijft er weinig over, dan bestaat het grootste gedeelte van de dag uit wachten. Wachten, als er geen eindtijd aan zit, doet iets met een mens. Lang wachten is voor niemand goed. Daarom is het fijn dat er vanmiddag toch gevolleybald kan worden. Activiteiten aanbieden is mooi natuurlijk, moet je wel genoeg vrijwilligers beschikbaar hebben. De wedstrijden verlopen in een gemoedelijke sfeer ook al zitten er fanatieke spelers bij. Fanatiek en sportief, een fijne combinatie ☺️ Al te gauw is het 4 uur, tijd om de boel op te ruimen.

Om 6.30 start de team avond. Vanavond nemen we afscheid van Ella (uit België) en Amelie (uit Duitsland). We bedanken hen voor hun inzet en bidden hun God's zegen toe op hun verdere levensreis. Henk heeft opnieuw de maaltijd verzorgd: rode kool met gehakt, aardappelen en appel crumble. Het smaakt beter dan de naam doet vermoeden 😄 Na de maaltijd vertelt James wat meer over zichzelf. Hij is 72 jaar, afkomstig uit Canada en heeft zich in Canada al ingezet voor vluchtelingen. Hij wil weten hoe het in de rest van de wereld gaat met betrekking tot hulp aan vluchtelingen. Zijn eerste stop is Samos. Hij hoopt hier 2 maanden te blijven om daarna naar Afrika te gaan. Een vriend van hem is pastor en tevens druk met vluchtelingenhulp. De derde stop is nog niet bekend, James heeft nog tijd om daarover te beslissen. Grace heeft een afsluitende activiteit bedacht: iedereen heeft een vel wit papier voor zich liggen. Je hebt 1 minuut de tijd om (met verf, stiften, krijt of potloden) iets op papier te krijgen. Dan schuif je je papier door naar rechts. Enzovoort, enzovoort. Pfff, niks voor mij, ik kan echt niet tekenen 😳 Er is niets aan te doen, ik moet eraan geloven. Als het startsein klinkt doe ik gele verf op 1 van mijn vingers. Ik druk mijn vinger op het papier. Dit herhaal ik een paar keer. De tijd is op, doorschuiven. Nu komt het moeilijke gedeelte: verdergaan waar je buurman/buurvrouw mee begonnen is. Als je papier bij je teruggekeerd is, is je kunstwerk klaar. Mijn mede-vrijwilligers hebben mijn vingerafdrukken omgezet in een kerstboom, het is best mooi geworden 😄 

Thuisgekomen haal ik de was af en hang de nieuwe op. Amy heeft vanaf komende vrijdag verlof. Wat ik dus niet ga doen tijdens mijn verlof, zei ze vandaag, is de was. Dat laat ik deze kerstvakantie over aan m'n moeder. Ik snap haar, ze heeft even genoeg wasmachines gezien 🤭