Donderdag 18 december 2025

Opnieuw een training, deze heet Refugee 101. De eerste vraag is of we personen uit de Bijbel kennen die onvrijwillig alles achter moesten laten. Die kennen we, oa Jezus en zijn ouders (vlucht naar Egypte vanwege doodsbedreiging), Jozef werd door zijn broers verkocht (ook Egypte, mensenhandel), Jacob met zijn gezin (hongersnood), Naomi met haar gezin (ook vanwege hongersnood), de eerste christenen (vervolging vanwege geloof). We komen er op deze manier achter dat er weinig veranderd is in al die jaren. In 3 groepjes van 5 denken we na over wat er belangrijk is voor mensen die aankomen op een nieuwe plek, wat zijn hun eerste levensbehoeften? Wat hebben ze het meeste nodig? We krijgen 23 briefjes met daarop 1 woord. We moeten ze neerleggen in wat ons de juiste volgorde lijkt. Zie foto straks.

Mensen die huis en haard achterlaten vanwege moeilijke levensomstandigheden noemen we Forcibly Displaced Persons (FDP's), Gedwongen Ontheemde Personen. Nu volgen er definities en statistieken. De cijfers zijn trouwens van midden 2025. Wereldwijd zijn er 117,3 miljoen DFP's. Denk daar 's over na, 117,3 miljoen mensen die onderweg zijn. Dat is bijna 10x de bevolking van Nederland! De grootste groep, 73,5 miljoen, zijn zogenoemde Internally Displaced Persons (IDP's), mensen die nog in hun eigen land wonen maar niet daar waar ze vandaan komen. Denk bv aan mensen in Oekraïne. Maar dit speelt vooral in Afrikaanse landen. Dan de groep Refugees, vluchtelingen. 36,4 miljoen gaat het om. De derde groep is 8,4 miljoen mensen groot. Dat zijn de asielzoekers. De laatste groep heet eenvoudig 'anderen', 6,1 miljoen mensen praten we dan over. Ik had het niet verwacht, de meesten van hen zijn Venezolanen. Ze zijn vooral gevlucht naar Mexico.

De residents van kamp Zervou zijn asielzoekers. Zij hebben asiel aangevraagd, zitten in het proces maar hebben nog geen status gekregen. Heb je een status gekregen dan behoor je officieel tot de groep vluchtelingen. Dan: waar komen deze mensen vandaan? 67% van deze mensen is afkomstig uit: 1) Venezuela, 6,5 miljoen mensen (mm). 2) Syrië, 5,5 mm. 3) Oekraïne. 4) Afghanistan. 5) Sudan, 2,5 mm. Daarvan wordt 34 % opgevangen in de volgende 5 landen: 1) Colombia, 2,8 mm. 2) Duitsland, 2,5 mm. 3) Turkije. 4) Iran, 2,5 mm. 5) Oeganda. 

66% van de mensen wordt opgevangen in een buurland. Er zijn 49 miljoen kinder FDP's. In de periode 2018-2025 zijn er 2,3 miljoen babies als vluchteling geboren. 71% van alle FDP'S wordt opgevangen in landen met lage of midden inkomens! Dus niet in Nederland om maar 's te noemen. 2 miljoen mensen keert terug naar land van herkomst, ook als er wel status is toegekend. Het beloofde land is niet altijd zo mooi als gedacht/gehoopt. 

Deze ochtend ben ik ingedeeld bij de Library, vanmiddag sta ik op de planning voor Free Shop. Daar ben ik nog maar 1 keer kort geweest, ik heb wel zin om daar een middag te staan. De ochtend begint een beetje ongemakkelijk: bij de Library (stel je er niet teveel van voor, het is een container met een afdak waaronder 2 picknicktafels staan) is roken verboden. De ene tafel is bezet wanneer wij, de vrijwilligers, aankomen. Er zitten mannen van diverse leeftijden en achtergronden aan en op. Niemand van ons durft eigenlijk te zeggen dat roken hier verboden is en dat het tijd is voor de kinderen om onderwijs te krijgen. Oftewel, dat ze vertrekken moeten. We gaan maar gewoon van start met ons programma. Gelukkig, na een tijdje zijn er zoveel kinderen dat de mannen in de gaten krijgen dat de tafel niet voor hen bedoeld is. We denken dat het new arrivals zijn, ook de longterm vrijwilligers hebben dit niet eerder meegemaakt.

De kinderen die bij de Library zijn hebben er zin in, al vinden de meesten de sommen (te) moeilijk. Dat geeft niets, er zijn kleuters bij, die mogen oefenen met sommen, maar het hoeft niet, doen we in Nederland ook niet. We hebben kleine whiteboards om de sommen op te maken. Simea heeft vandaag de leiding, zij mag het grote whiteboard gebruiken om de cijfers op te schrijven en ze in het Engels te benoemen. Daarna hebben we het danskwartier. Als dat erop zit mogen de kinderen een papier kiezen waarop sommen staan of alleen de cijfers. Dat is dan een schrijfopdracht, sommige kinderen weten nog niet zo goed hoe ze een potlood vast moeten houden. Na de sommen mogen ze tekenen. Dat vinden leuk, daar worden ze enthousiast van. Nog even touwtje springen voor de lunch, dat is vaste prik 😉

Daniëlle is ziek, Amber is vandaag Shift Leader. Ik vertel dat ik eigenlijk niet eerder bij Free Shop gestaan heb. Het is vanochtend druk geweest, Jelle heeft 27 mannen geholpen. Amy heeft 23 mensen geholpen, oa een groot gezin uit Afghanistan. De teller staat nu op bijna 200 nieuwe bewoners sinds maandag, die gaan allemaal langskomen bij Free Shop. Amber gooit het rooster om: Conrad en Jana nemen de plaatsen in van Jelle en Amy. Ik ga Hospital Rides doen. Jelle en Caroline nemen we mee naar Vathy, ze zijn allebei niet fit. Vanmiddag rustig aan doen, genieten van de zon en de rust.  Hopelijk dat ze morgen dan weer fit opstaan 🙏🏻 Veel vrijwilligers vertrekken vandaag of morgen om met verlof te gaan. Kerst vieren met familie en vrienden. Bijkomen van alle indrukken en ervaringen. Iedereen die kan werken is nodig, stations sluiten, daar houden we niet van 😏

We, Mathias, James en ik, nemen 1 resident mee naar het ziekenhuis. Daar aangekomen spreken we Ali van AzG. De andere residents zijn naar de parkeerplaats bij de bushalte gelopen. Op naar de parkeerplaats dan maar. Er zijn 3 vrouwelijke passagiers en 2 mannelijke. De dames kunnen bij mij in de Zafira, de mannen kan James meenemen. Mathias moet nog wat inkopen doen voor Eurorelief, mooi dat we de residents op deze manier kunnen vervoeren, is hij vrij om dat te doen. We laten Amber via de walkie weten dat we weer gearriveerd zijn. Geen idee welke klus er voor James is, ik mag in ieder geval weer naar de Library. 

Als ik daar aankom hoor ik luid geschreeuw. Wat is er aan de hand? Elma, wil jij op deze jongen letten, hij heeft gevochten. Oeh, dat is niet ok, geduw en getrek is er wel vaker. Maar echt vechten? Bij de Library? Ik kan de jongen eerst nog bij me in de buurt houden. Volgens het protocol mag ik hem niet vasthouden, nu hij richting Simea loopt kan ik hem niet tegenhouden 😬 Ik was net te laat om de vechtpartij te hebben gezien, ik hoor van de anderen wat er gebeurt is. De jongen die ik in de gaten moest houden was er met een jonger broertje. Dat broertje, jong nog, 4 à 5, begon met vechten. De aangevallen jongen vocht terug. Toen kwam de oudere broer erbij. Het was behoorlijk heftig, echt arm om de keel, flinke klappen uitdelen. Simea heeft waarschijnlijk de oorzaak ontdekt: de broers gaan morgen het kamp verlaten. Goed nieuws! Maar ik kan me voorstellen dat het voor jonge kinderen stress oplevert: nu weet je wat je hebt, hoe je leven eruit ziet. Hoe gaat het vanaf morgen? Je hebt een nare ervaring met reizen, hoe zal deze reis verlopen? Wat is er aan het einde vd reis? Duitsland, wat is dat, waar is dat, ik vind het spannend, wil ik wel weg? 😳 Voor een kind veel te lastig, die kan zich daar nog geen voorstelling van maken. De broers verlaten de Library en de rust (relatief gezien) keert terug. Nog even kleuren en touwtje springen voordat de werkdag voorbij is. Donderdag, de hele week is al bijna voorbij! 

Vanavond staat er een speciale avond op het programma in Hope House: Christmas Worship, vanaf 7 uur. Ik hou van zingen en van Kerst (zonder Kerst geen Kruis...) maar 7 uur, dat vind ik best vroeg. Ok, ik heb nog avondeten staan dat is het probleem niet, ik zou het best kunnen, qua tijd. Thuisgekomen zet ik eerst een kop koffie. Ik wil de zon onder zien gaan. Ik wil op een bankje, hiervóór, even lekker zitten en uitrusten. Het was vandaag zulk lekker weer, bijna geen wind en juist veel ☀️ Wanneer maak je dat mee, dat je in december buiten koffie kunt drinken? Ja, ik heb m'n werkkleding nog aan (hemd, t-shirt, vest, jas, sjaal) maar dan nog. Het is heerlijk, goed voor de vitamine D (toch 🤔) Helaas, tegen de tijd dat de koffie doorgelopen is, is de zon onder 🙈 Ik laat me het fijne moment niet ontnemen, ik doe het gewoon. Ik heb nog iets lekkers dat ik bij de bakker om de hoek (van het pakhuis) gekocht heb. Vanmiddag was het teveel voor me, nu komt het goed van pas. 

De koffie is op, eigenlijk moet ik nog naar de supermarkt. Ik heb geen yoghurt meer en de boter is bijna op. Doe ik het of doe ik het niet? Ik doe het al wordt het dan wel krap, mocht ik willen zingen. Ik heb zo'n voorgevoel dat Gerard me gaat bellen over niet al te lange tijd. Als mijn voorgevoel uitkomt zal dat tijdens de bijeenkomst zijn... beter dat ik thuisblijf vanavond. Het klopt, Gerard belt om ongeveer kwart over 7, Samos tijd. Hij staat in de file bij Frankfurt am Main. Heeft wel even tijd om mij bij te praten. De reis zal voor het grootste gedeelte toch over land moeten gaan. Om vóór de kerst van 2025 op Samos te arriveren is dat de enige optie. Als het goed is vertrekt er zondagavond om 20 uur een ferry vanuit Piraeus naar Lesbos. En van Lesbos kan Gerard dan naar Samos. Een extra uitdaging is het op deze manier. De goederen worden verwacht, ze zijn nodig. Dan is dit wat het is 😏

Na het telefoongesprek, ondertussen is het kwart voor 8, maak ik de soep warm. Ik heb me al aardig aangepast aan de mediterraanse gewoonte om laat te eten 🙃 Tijd om de dag van me af te schrijven en m'n bed op te zoeken.