Zaterdag 13 december 2025

Vandaag ga ik eerst naar de winkel: ik heb geen één t-shirt meegebracht. Wie had gedacht dat ik die nodig zou hebben, het is midden december?! Gauw naar een winkel die er niet al te duur ( maar ook niet te goedkoop) uitziet. Midden december, worden er eigenlijk nog wel t-shirts verkocht? Ik kan me voorstellen dat er alleen winterkleding in de winkel hangt. Blijkbaar ben ik op het juiste adres want als ik de verkoopster erom vraag, grijpt ze achter de kledingrekken naar een stapel shirts. Ik pas er een paar en besluit er 3 aan te schaffen. 1 van die 3 trek ik meteen aan, dan hoeft dat straks niet als iedereen erbij is. Gauw loop ik verder naar het pakhuis, ik moet er uiterlijk 10.30 zijn. Waarom? Ik ga olijven plukken! Nooit verwacht dat ik dat ooit zou doen 😄 Conrad had het afgelopen woensdag op de app gezet: wie wil zaterdag mee, we gaan olijven plukken. Ik zag dat het alleen longterm vrijwilligers waren die zich opgaven, dus misschien was het alleen voor hen? 😏 Vrijdag sprak ik Conrad bij de ochtend bijeenkomst. Nee hoor, iedereen die wilde mocht mee. Dus ik gaf het bericht ook een 👍🏻

We vertrokken iets na 10.30 (het is wel Griekenland hè, waar we nu zijn 😄) naar de olijfgaard van Kostas. Kostas heeft al vele jaren contact met vrijwilligers van Eurorelief. Hij heeft zelf ook vrijwilligerswerk gedaan, onder andere in Irak. Hij was één van de eersten die ter plekke was nadat ISIS verdreven was. Poeh, dat nog wel even iets anders dan helpen in een vluchtelingenkamp op Samos 😳  De rit duurt ongeveer 20 minuten en dat is helemaal niet erg. Samos is een prachtig eiland, mooie natuur en het weer is fantastisch 😎 Aangekomen op de juiste plek parkeren we de auto's en lopen via een pad met aan weerszijden sinaasappelbomen naar de olijfgaard. Daar wacht Kostas op ons. De olijfgaard is door zijn grootvader aangekocht. Toen hij hem kocht was het een wijngaard. Olijven verbouwen was beter/gemakkelijker dacht opa, dus hij paste het aan. Er groeien 5 à 6 verschillende soorten olijven op het perceel. Opa hoorde van 1 buurman dat dit bepaalde olijvenras het beste was. Een andere buurman zei, nee dit ras. Weer een andere buurman zei, nee, dit soort is het allerbeste. Enzovoort. Of het klopt weet ik niet, zei Kostas, maar het is wel een mooi verhaal 🙃 We beginnen met plukken en ja, dat doe je gewoon met de hand. Ook kun je een net onder de bomen leggen en dan aan de takken schudden. Klinkt mooi, maar dat werkt alleen als de olijven goed rijp zijn, makkelijk vallen. Ook kun je met een harkje door de takken gaan. Je hebt trouwens 5 kilo olijven nodig voor 1 liter olijfolie. Er groeit gras onder de bomen. Dat is omdat Kostas geen bestrijdingsmiddelen gebruikt. Je kunt ervoor kiezen om dat wel te doen maar dan komen die ook terecht in je olijven. En daarmee in je lichaam. Kostas kiest daar bewust niet voor. Hij heeft in één opzicht geluk, de olijfolie is voor eigen gebruik. Hij hoeft niet te leven van de olijf opbrengst. Dan is het waarschijnlijk makkelijker om deze keuze te maken. Aan de andere kant: wie zit wel te wachten op bestrijdingsmiddelen in z'n olijfolie? Ik niet 😏 Kostas heeft iets lekkers meegebracht voor tijdens de lunchpauze. Na de pauze gaat het grootste gros van de vrijwilligers terug naar Vathy (2 auto's vol). De rest wil nog niet terug en dat is prima, past precies in auto nummer 3. We (natuurlijk blijf ik nog, weet je wel hoe heerlijk het hier is, in de zon,de frisse buitenlucht?!) spreken af dat we nog ongeveer 1 à anderhalf uur blijven. We moeten op tijd in Vathy zijn want er staat nog iets op het programma.

Als je van het vluchtelingenkamp naar het ziekenhuis gaat zie je aan je linkerkant de Skills Factory. Daar is een soort kerstmarkt-achtige bijeenkomst, onze aanwezigheid wordt zeer op prijs gesteld. Skills Factory is een plek (voor vluchtelingen of asielzoekers, dat moet ik nog navragen) waar mensen vaardigheden kunnen leren of verder ontwikkelen. Je kunt er je haar laten knippen, je laten scheren, er wordt genaaid, gekookt etc. Vandaag is er de 'kerstmarkt'.  Mensen van Skills Factory hebben een kookboek gemaakt, kleding, sieraden en kerstboomhangers enzovoort. Ook kun je een t-shirt laten bedrukken. En je kunt er mensen ontmoeten! Ik weet niet of er veel inwoners van Vathy waren maar er waren heel veel vrijwilligers aanwezig. Niet alleen van Eurorelief, ook van AzG en onder andere een Franse vrijwilligersorganisatie. Vanwege het lawaai kreeg ik niet alles mee, maar ik sprak een Franse mevrouw die sinds 2018 op Samos woont en vluchtelingenkinderen de Griekse taal leert. En ik zag veel bewoners van het vluchtelingenkamp. Bijzonder vond ik dat: ik ben hier nog maar een paar dagen en ik word al herkend. Natuurlijk, mijn uiterlijk is anders dan van de residents. Maar ik kan me ook voorstellen dat de residents zoveel verschillende vrijwilligers zien dat ze geen onderscheid meer kunnen maken. Wat is 4 weken (als je via Eurorelief als vrijwilliger aan de slag wilt op Samos doe je dat voor minimaal 4 weken) als je voor onbepaalde tijd in het kamp moet wonen? 1 van de resident vrijwilligers zet henna, dat doet ze ook op vrijdagmiddag in de Women's container. Ik was vrijdag ingedeeld voor de Hospital Rides, ik heb haar daar dus niet meegemaakt. En de henna ging ook aan mij voorbij. Nu is mijn kans, ik sluit aan in de rij wachtenden. Op een bord staat: tip when you can. Ik kan iets geven, ik heb meer dan genoeg. En iemand iets geven voor bewezen diensten is beter dan 'zomaar' geld geven. Iets met mensen in hun waarde laten enzo. Binnen in het gebouw wordt gedanst, de muziek staat voluit aan. Het klinkt gaaf en even steek ik m'n hoofd om de deur om iets te proeven van de sfeer. Al gauw is het me te druk, ik heb deze week genoeg indrukken opgedaan. Vanochtend heb ik onder andere een zwart shirt gekocht, dat laat ik bedrukken. Hier is het motto: geef tussen de €5,- en €10,- dat is een redelijk bedrag. Als mijn shirt droog is besluit ik dat het mooi geweest is, ik ga naar huis.

Thuisgekomen zet ik de wasmachine aan en rommel wat rond. Wat zal ik vanavond eten? De curry van gisteren, kook ik iets of eet ik buiten de deur? Ik zoek op internet naar een recept voor aardappelsoep, ik moet iets met de piepers die ik heb liggen. Soep is makkelijk, gezond en voedzaam, wat wil je nog meer? Ik ga naar de supermarkt om opnieuw wat inkopen te doen, dan hoeft dat maandag niet. Terwijl de soep staat te sudderen hang ik de was op en doe ik de afwas. Geen vaatwasser in dit appartement, als ik het niet wegwerk blijft het staan 😏 Meteen maar regelen, dan is het klaar. Zit je toch net wat fijner op de bank, vind ik. De onderburen hebben het gezellig geloof ik. Of het live muziek is kan ik niet goed beoordelen, ik kan er in ieder geval goed van meegenieten. Rond middernacht ga ik naar bed, beneden is het nog steeds gezellig. Om 1 uur ben ik te moe om verder te lezen en val ik in slaap, met nog steeds de muziek op de achtergrond.